بعضیا آنقدر حضور بد رنگی تو زندگی آدم دارن که آدم ترجیح میده با خاطرات بد قبلیش ادامه بده تا اینکه با اونا باشه

امروز. یک روز بد داشتم، سر وضعیت کاری هم الکی اذیتم کردن، کلی بهم فشار آمد میخام دیگه بهش کار نداشته باشم و هفته دیگه پی اش را بگیرم خدا کنه فردا باز مزاحمم نشان حالم رو بد کردن از استرس باز همه ی عضله هام گرفته و تمام درد و غصه های قبلیم یادم اومده. همیشه وقتی اینقدر بهم فشار میاد یاد مشکلات قبلیم میفتم. و هی مدام تو ذهنم تکرار میشه که من خوب نمیشم من خوب نمیشم، خدا لعنتشان کنه همین که باعث میشن من به این حس ها برسم

عشق یک چیز خاصیه شبیه بارباپاپا. هی رنگ عوض میکنه گاهی شبیه یک گل سرخه گاهی شبیه یک چیز گه آلود، اولش خوش عطر بعدش مثل یک مرداب مزخرف و بو گندو وقتی بهت میگن که عاشقت هستن و تو برق حسرت رو تو چشم بقیه میبینی و وقتی ولت میکنن و تو پوزخند و تمسخر بقیه رو متوجه میشی اما این وسط یک چیز هست تو چیزی غیر از لذت هوس رو چشیدی چیزی تلخ و عجیب بهش میگن عشق. چیزی که فقط تو بعدا حالت ازش به هم میخوره اما همه نمیتونن بفهمنش. دلم خیلی پره حالم هم خوب نیست

درسته که مدت زمان زیادی از یک درگیری ذهنی ام در چیزی مشابه حس عاشقی گذشته اما من خوب نشدم و دلم نمیاد تحت هیچ فشار باشم که به خاطر فشار با کسی ازدواج کنم من و احساسات من نیاز به احترام دارن من نیازمند هیچ کسی نیستم دلم میخاد واسه خودم باشم من و احساسات من نیاز به احترام دارن

آدم برای رشد نیاز به دشمن هم داره من حس میکنم زیر آب زن و دشمن داره دور و برم زیاد میشه شاید این معنیش اینه که من دیگه خیلی هم معمولی نیستم